Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

I love this game..

   


      Βρέθηκα στο Σ.Ε.Φ Τετάρτη και Παρασκευή για τα παιχνίδια του Ολυμπιακού με τη Σιένα.Φέτος και πέρυσι δεν είχα την παραμικρή διάθεση να ξοδέψω χρήματα ούτε για το Καραισκάκι ούτε για το Σ.Ε.Φ.Αυτά τα ματς τα περίμενα πως και πως όμως.Γιατί γουστάρω να βλέπω αυτή την ομάδα...
    Στο ημίχρονο του αγώνα της Τετάρτης,συζητάγαμε με τον φίλο που είχαμε πάει παρέα."Είναι η πρώτη ομάδα που χαίρομαι,θέλω, να βλέπω.Κερδίζει-χάνει,δεν με νοιάζει".Συμφώνησα αφού έδωσα τα πρωτεία στην εθνική ομάδα της περιόδου 2005-2007,μέχρι το eurobasket της Ισπανίας όπου χάσαμε(όπως χάσαμε..) στον ημιτελικό.
    Στο ξεκίνημα της σεζόν η ομάδα..δε βλεπόταν.Μικρό ρόστερ,νέα,φοβισμένα παιδιά έμοιαζαν ανήμπορα να αναλάβουν το βάρος της ευθύνης στην ομάδα.Ο Σπανούλης έβαζε πάνω απο 20 πόντους σε κάθε παιχνίδι και έδινε τα πάντα ώστε να μην μείνει εκτός στόχων η ομάδα απο..το Δεκέμβρη.Μαζί του ο "παλιός" Πρίντεζης,βελτιωνόταν παιχνίδι με το παιχνίδι και αναλάμβανε ηγετικό ρόλο.Μόνος συμπαραστάτης αυτών των δύο ο ,1.98 ψηλός, Χάινς έδινε ότι μπορούσε παλεύοντας με τα θηρία μέσα στις ρακέτες χωρίς άλλον σταθερό αξιόλογο ψηλό.Οι μικροί;Άφαντοι.Ο Ιβκοβιτς έδινε για κάποιο διάστημα 2-3 αγώνων ευκαιρίες σε έναν-έναν κάθε φορά.Κανείς δεν έπειθε.Κανείς δεν φαινόταν να διαθέτει κάποιο ξεχωριστό ταλέντο ώστε να διακριθεί.
   Στα εκτός έδρας ευρωπαικά παιχνίδια,η ομάδα έχανε..απο το τζάμπολ.Ακόμα και όταν τα πάλευε μέχρι το τέλος τα παιχνίδια.."έβρισκε"τρόπο για να τα χάσει στο τέλος.Κατάσταση ενδεικτική της έλλειψης ιδιαίτερων ικανοτήτων,τεχνικών και πνευματικών,ικανότητων χαρακτήρα,προσωπικότητας,ακατέργαστων παικτών,ανέτοιμων για να πάρουν στα δικά τους χέρια μια μεγάλη ομάδα.
   Με τα χίλια ζόρια και με την τύχη ενός ομίλου με αρκετές ισοδύναμες ομάδες,κατάφερε να περάσει στην επόμενη φάση.Και εκεί..και αφού είχε μεσολαβήσει ένα καλό διάλειμμα μέχρι να ξεκινήσει η δεύτερη φάση των ομίλων..εμφανίστηκε μια ΆΛΛΗ ομάδα.Μια λυσσασμένη ομάδα.Με τεράστια θέληση.Έκανε μπάμ πως όλο αυτό ήταν έργο Ίβκοβιτς.
    Το ταλέντο απο μόνο του δεν  σε πάει στην κορυφή.Απαιτείται δουλειά.Η δουλεία απο μόνη της,ούτε αυτή σε κάνει ξεχωριστό,χρειάζεται και το ταλέντο.Ταλέντο λοιπόν υπήρχε,όχι ιδιαίτερο όμως.Οπότε ο δρόμος της διάκρισης περνούσε μέσα απο την σκληρή δουλειά.Έπεισε τον Σλούκα,τον Μάντζαρη,τον Παπανικολάου ότι μπορούν!Ώστε να μεγαλώσει ποσοτικά η ομάδα και να βοηθήσουν και τους υπόλοιπους.Τους..εμφύτευσε αυτοπεποίθηση.Να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό γιατί το μέλλον τους,αυτοί θα το ορίσουν,τους ανήκει.Και αν το πιστέψουν,το χέρι θα πάψει να τρέμει στο σούτ,το καλάθι θα γίνει βαρέλι,το μάτι θα δεί την πάσα που δεν περιμένει κανείς.Αρκεί να δουλέψουν.Να μην αφήσουν κανέναν να τους θεωρήσει εύκολο αντίπαλο.Να μην δέχονται κανέναν να τους..περάσει,να τους ντριμπλάρει,να τους βάλει καλάθι.Να μην βλέπει ο αντίπαλος συμπαίκτη να πασάρει,να αγχωθεί,να πιεστεί,να λυγίσει!Να του πάρουν τη μπάλα και να τρέξουν και να παίξουν με τον ενθουσιασμό τους,με την ενέργεια τους και με την..τρέλα των νιάτων τους!
     Και έτσι έγινε.Στην β΄φάση η ομάδα ξεκίνησε με 2 ήττες.Επομένως κάθε επόμενο παιχνίδι..ήταν τελικός.Όμως δεν λύγισαν,η πίεση ήρθε την κατάλληλη στιγμή ώστε να αλλάξει ο χαρακτήρας αυτής της ομάδας.Ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να..σκληραγωγηθεί.Η αλλαγή δεν μπορούσε βέβαια να γίνει δίχως..μεταβάτικο στάδιο.Σε 3..4 κρίσιμα παιχνίδια, η ομάδα έπαιξε εξαιρετικά,έπαιρνε διαφορές και στο τέλος,γίνονταν για λίγο ξανά..φοβισμένα,ανέτοιμα παιδιά που έχαναν τις διψήφιες διαφορές μέσα σε λίγα λέπτα και πελαγοδρομούσαν στο τέλος.Όμως τώρα δεν τα έχαναν,αλλά τα έπαιρναν τα παιχνίδια που κρίνονταν στα τελευταία λεπτά.
   Και ήρθαν τα παιχνίδια με την Σιένα, και ξαφνικά..βγήκε ένας ατσάλινος χαρακτήρας.Ένας τσαμπουκάς,μια μαγκιά.Στράβωνε το παιχνίδι;Το γύριζαν.Ξαναστράβωνε;Ξανά αντεπίθεση.Ξεκίνημα 4δεκαλέπτου με τη διαφορά στο -10 και τον φυσικό ηγέτη Σπανούλη να αποχωρεί στα μισά με 5 φαούλ;Δεν τα παρατάμε.Δεν ξέρουν με ποιούς έχουν μπλέξει..θα τους κερδίσουμε.Η διαφορά στο -16 στο επόμενο παιχνίδι;Το μάτς χάθηκε απο το θολωμένο μυαλό του Πριντέζη λόγω της υπερπροσπάθεια,στην τελευταία επίθεση του αγώνα....
Σκλήρη έδρα,σκληροί υψηλού επιπέδου αντίπαλοι.Τι κι αν ανέβηκε ο δείκτης δυσκολίας απότομα..είχαν απόλυτη πίστη μέσα τους πως μπορούν.Και το έδειχναν.
    Και φτάνουμε και στα παιχνίδια του Σ.Ε.Φ.Με 11000 κόσμο οπλισμένο με υπομονή,πίστη και χαρά για αυτά τα παιδιά.Τρίποντο στην εκποή της επίθεσης ο Μακαλεμπ;Αμέσως χειροκρότημα απο όλο το γήπεδο για εμψύχωση.Καλάθι και η διαφορά σε..ελεγχόμενες (υπο φυσιολογικές συνθήκες) διαφορές -5,-6;Ξανά στήριξη και ενθάρρυνση για την επόμενη επίθεση.Ξαφνικά το Σ.Ε.Φ μετετράπη στον..ΠΑΤΕΡΑ αυτής της ομάδας,με τα νέα παθιασμένα αλλά και ευάλωτα ακόμα ψυχολογικά ελληνόπουλα.Της έδειξε πως την γουστάρει,πως την πιστεύει.
    Κάπως έτσι λοιπόν και με αυτούς τους εξαιρετικούς.."γονείς" (Ίβκοβιτς πάνω από όλα συν το γεμάτο-στοργικό ΣΕΦ) πήρε τη μπάλα ο Σλούκας 1 λεπτό πριν το τέλος προχθές και το μπουμπούνισε  το τρίποντο και ας είχαν κυλήσει μόλις 7-8 δευτερόλεπτα των 24 και ενω ήμασταν μπροστά(για να μη θυμηθώ τις εκτυφλωτικές του εμφανίσεις με τις τουρκικες ομάδες στη Β΄ φάση).Κάπως έτσι ο 1.98 Χάινς νίκησε κάρφωνε και τάπωνε τους πάντες προχθές παίζοντας 35 λεπτά.Παίκτες που τον περνούσαν 15-20 πόντους και παίκτες εγνωσμένης αξίας.Κάπως έτσι αυτό το παλικάρι,ο μαχητής που λέγεται Ντόρσι,που ξέρει ελάχιστο μπάσκετ,πίστεψε ξανά στον εαυτό του και έγινε φόβος και τρόμος για κάθε αντίπαλο,ένας αληθινός μαχητής(συνέντευξη που μιλα αναλυτικά για το πόσο τον έχει βοηθήσει το προπονητικό τιμ να νιώσει σημαντικός ξανα http://www.sport24.gr/Basket/Euroleague/ntorsei_egw_o_ntounta_kai_to_montelingk.1674535.html)Κάπως έτσι ο Μάντζαρης έγινε βασικός πλέι μέικερ,μάρκαρε με άνεση τον Διαμαντίδη στο παιχνίδι στο Σεφ πριν ένα μήνα,και πέταγε το ένα τρίποντο πίσω απο το άλλο.Κάπως έτσι ο Πρίντεζης αναδύθηκε στο κορυφάιο 4αρι αυτή την περίοδο στην Ευρώπη πίσω απο τον Κιριλένκο.
    Κάπως έτσι λοιπόν αυτοί οι παίκτες,έκαναν πια τον Σπανούλη να παίζει 25-30 λέπτα μάξιμουμ,γιατί μπορούν και μόνοι τους.Κάπως έτσι αυτή η ομάδα τελειώνει κάθε παιχνίδι με διψήφιες ασσίστ,μονοψήφια λάθη και διψήφια επιθετικά ριμπάουντ!Ομαδικότητα,προσήλωση,μάχη!Πρίν ξεκινήσει κάθε παιχνίδι,ο καθένας τους φαίνεται να υστερεί σε πολλά έναντι των παικτών των αντιπάλων.Όταν λήγει το παιχνίδι,έχουν υστερήσει αυτοί...
    Είναι εξαιρετικό,σπάνιο,ασύγκριτο συναίσθημα να βλέπεις τους κόπους σου να επιβραβεύονται.Και αυτά τα παιδιά δούλεψαν πολύ.Ατομικά αλλά και μαζί ,ως σύνολο για να γίνουν όχι απλά ομάδα,αλλά ομαδάρα.Και ας έρθουν τα αποτέλεσματα και τα τρόπαια όποτε θέλουν.Που δεν βλέπω να αργούν άλλωστε..
    Αυτή η ομάδα δίνει μηνύματα στην κοινωνία,στους ανθρώπους.Διδάσκει θάρρος,αυτοπεποίθηση,έμπευση,ισχυρό αίσθημα τους "εμείς"(που είναι πάνω απο το "εγώ) και..όρεξη για δουλειά!
     Όταν ακούς αυτόν τον τεράστιο προπονητή με τα..30 και βάλε χρόνια στους πάγκους(http://www.sport-fm.gr/article/534906) να σου λέει πως με αυτά τα παιδιά απολαμβάνει το μπάσκετ όσο ποτέ άλλοτε και πως είναι απο τις αγαπημένες του ομάδες,μάλλον πρέπει να περάσεις και εσύ απο το Σ.Ε.Φ μια βόλτα, η΄να αφιερώσεις 2ώρες στην τηλεόραση.Σου υπόσχομαι πως θα γεμίσουν τα πνευμόνια σου ενέργεια...
    

Κυριακή 18 Μαρτίου 2012

Στα "ξωκλήσια" της στρογγυλής Θεάς

     Τέλη Δεκέμβρη,πριν τα Χριστούγεννα είχα κατέβει για 2-3 μέρες στο χωριό.Πήγα Κυριακή.Απο την προηγούμενη μέρα είχα ψάξει στο διαδίκτυο αν υπάρχει τρόπος να πληροφορηθώ αν η τοπική ομάδα θα έπαιζε εντός έδρας σε αυτή την αγωνιστική.Θα έπαιζε.
    Πλησιάζοντας στο χωριό,έριχνα κλεφτιές ματιές στο ρολοί.Στις 3 θα ξεκίναγε το παιχνίδι.Έφτασα,με υποδέχτηκε η γιαγιά,τακτοποίησα τα πραγματά μου..3:30 ήμουν εκεί.
    Ο καιρός ήταν κακός.Βροχή.Έβρεχε 10λεπτά..σταμάταγε..και μετά απο λίγο ξανά τα ίδια.Το γήπεδο,είναι ανάμεσα στα χωράφια,με συνθετικό χορτάρι και χωρίς κερκίδες.Γύρω γύρω πίσω απο τα κάγκελα ήταν 40..αντε 50 άτομα.Κυρίως μεσήλικες και γηραιότεροι.Μερικοί είχαν έρθει και με ένα φλιτζάνι καφέ,με τον ελληνικό τους απο τα κοντινά σπίτια τους.Μέσα στον αγωνιστικό χώρο,παίκτες..όλων των ηλικιών.Απο 15χρονά μέχρι..40άρηδες.
   Γυρνάω στο αμάξι να πάρω άλλα 5..10 κριτσίνια και στέκομαι στα κάγκελα.Τηλεφωνώ και στο θείο που πριν μερικές δεκαετίες είχε τιμήσει τη φανέλα της ποδοσφαιρικής ομάδας του χωριού,"δεκάρι" μάλιστα.Το ημίχρονο λήγει 1-0 υπέρ της τοπικής ομάδας.Επιστρέφω στο αμάξι για να πάρω όλη τη συσκευασία με τα κριτσίνια.
   Μαζί με το δεύτερο ημίχρονο ξεκινά πάλι το ψιλόβροχο.Γίνεται πιο γλιστερό το γήπεδο,πιο δυνατές οι μονομαχίες, ανεβαίνει η ένταση μεταξύ των παικτών.Δυναμώνουν τα μπινελίκια για..τους πάντες.Για κάθε μέλος της οικογένειάς του,για το "κωλοχώρι" τους ή για τα.. θρησκευτικά τους είδωλα.Η βροχή δυναμώνει,μπαίνω στο αυτοκίνητο και βάζω τους υαλοκαθαριστήρες να μου διατηρούν καθαρό το οπτικό πεδίο.Το ίδιο και στα υπόλοιπα αυτοκίνητα.Μερικοί έχουν ομπρέλες,μερικοί..τίποτα.Τα..μπινελίκια που ρίχνουν τους είναι σημαντικότερα αυτή τη στιγμή.
  2-0!Ο μπάρμπας στο διπλανό αμάξι βαράει την κόρνα.Μια..δύο..φορές.Η τρίτη κράτησε περισσότερο.
Ένα μηχανάκι έρχεται δίπλα μου.Ένας κύριος άνω των 50,έχει απο πίσω την κόρη του,γύρω στα 30.Με ρωτάνε πόσο είναι το μάτς,αν παίζουμε καλά..γιατί τσακώνονται.Πρίν ήταν σε ένα χωριό λίγο πιο μακριά για να δεί άλλο παιχνίδι.2-1!Όχι.Οφ σαιτ!Κρίμα και ήταν ωραίο γκολ.Έγινε μπροστά μου.Σέντρα απο δεξιά,σουτ στην κίνηση στην απέναντι γωνία.Οι αντίπαλοι διαμαρτύρονται,ο σκόρερ τραβάει τα μαλλιά του.Ανεβαίνει η ένταση στο γήπεδο μαζί με την ένταση της βροχής.Τσακωμοί μεταξύ παικτών,μπαίνουν και οι προπονητές προσπαθώντας να τους χωρίσουν.Ένας θεατής τα βάζει με έναν συγκεκριμένο παίκτη των αντιπάλων ο οποίος έχει γίνει αλλαγή και κατευθύνεται προς τα αποδυτήρια.Κοντεύουν να έρθουν στα χέρια.3-0!Με 10 οι αντίπαλοι.4-0!Κορνάρει ο μπάρμπας πάλι,ακούω και μια άλλη κόρνα.Κοιτάω αριστερά,4 άτομα μες στο αυτοκίνητο παρακολουθούν το παιχνίδι με τα μπουφάν κουμπωμένα ως απάνω.Κάνει κρύο.
   5-0!Σκυμμένα κεφάλια..αγκαλιές,χαμόγελα,αφιερώσεις,φανέλες στον αέρα απο την άλλη.Λήγει το μάτς.Η κόντρα των 2 προαναφερθέντων συνεχίζεται.Φτάνει ο...προπονητής της τοπικής ομάδας για να μαζέψει τον εξαγριωμένο θεατή και να του βάλει δυο φωνές για την συμπεριφορά του.Όλοι μαζεύονται στα κάγκελα έξω απο τα αποδυτήρια για το..νταβαντούρι.Για να συγχαρούν,για να..ειρωνευτούν,να χειροκροτήσουν,να κάνουν..καζούρα.
   Τα σύννεφα έχουν σκεπάσει τα βουνά,μάλλον θα ρίξει πολύ νερό.Οι θεατές αποχωρούν,συζητώντας για το παιχνίδι.Για του Κώστα το γιό,του μπαρμπα Γιάννη τον..έγγονα που έπαιξε καλά.Ο κόσμος αποχωρεί,σε μια σειρά τα..7-8 αυτοκίνητα και τα μηχανάκια ακολουθούν το χωματόδρομο μέχρι να βγούν στον κεντρικό δρόμο.Κάποιο λεωφορείο δε βλέπω,οπότε και η αντίπαλη ομάδα ήρθε με τα αυτοκίνητα των παικτών.Όσων είχαν βενζίνη η΄ με..ρεφενέ θα μάζεψαν χρήματα για τα καύσιμα.Αύριο θα 'ναι Δευτέρα,δουλειά,σχολείο η΄..καφενείο.
   Και το επόμενο Σαββατοκύριακο,θα ρωτήσουν τη γυναίκα/μάνα αν έχει πλύνει την εμφάνιση,θα φτιάξουν τις τσάντες τους,θα γυαλίσουν μόνοι τους τα παπούτσια τους,θα ξεκινήσουν για τον επόμενο προορισμό.Θα ψάξουν το γήπεδο,θα μπούν στα αποδυτήρια και αφού ακούσουν τις τελευταίες οδηγίες απο τον προπονητή(κουρέα,υδραυλικό,ιδιοκτήτη της ταβέρνας-καφενείου),θα μαζευτούν για να ενώσουν τα χέρια και να φωνάξουν και αυτή την Κυριακή,το όνομα της ομάδας...

              

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

"Οι απελπισμένοι ανακαλύψαν την ελπίδα"


   Μου άναψε τη φιτιλιά το Ανεμολόγιο και δυο ακροατές που συζητoύσαν στον αέρα.Για το αν  επηρεάζει αρνητικά η Θρησκεία την ιστορία,την πορεία των λαών.Δεν άκουσα που κατέληξαν.Είχα πατήσει το sleep για να κλείσει μόνο του στη μισή ώρα,όπως κάθε βράδυ.    Όμως συνέχισα να σκέφτομαι.Απο μικρός,όποτε με πήγαιναν στην εκκλησία,πάντα.. έμπαινε ο διάολος μέσα μου φαίνεται και άρχιζε μια..έντονη εσωτερική κουβέντα για τις θρησκείες.Γιατί υπάρχουν,τί εξυπηρετούν,πώς ξεκίνησαν,που θα φτάσουν.'Όταν τελείωνε το εκάστοτε event(βάπτιση,γάμος,πάσχα..12 ευαγγέλια,Μ.Παρασκευή,εκκλησιασμός με σχολείο κλπ ),έληγε και η..συζήτηση.
   Καταρχάς,να θέσουμε μια βάση.Δεν υπάρχουν θρησκείες.Δεν είναι ωραίο να κοροιδευόμαστε εν έτει 2012.Αν είναι να πιστεύουμε ακόμα σε μύθους και παραμύθια τότε να γιορτάζουμε και τους 12 Θεούς του Ολύμπου.Δεν κατάλαβα δηλαδή..γιατί αυτούς τους αντιμετωπίζουμε τόσο ελαφρά τη καρδία;Η΄στην τελική,αφήστε με να πιστεύω στο Ζιοβάννι.Είναι οτι πιο κοντινό σε Θεό έχω δεί μέχρι σήμερα.
   Το γεγονός πως πρόκειται για κατασκευάσματα των ανθρώπων αποδεικνύεται απο 3(και πόσα ακόμα) δεδομένα.Πρώτον,απο την ύπαρξη χιλιάδων θρησκειών.Σαν πολλοί θεοί δεν μαζεύονται;Και ποιός είναι ο αληθινός η΄ ο πιο λαοφιλής και πιο ικανός;Μήπως ο Μαραντόνα που του χουν φτιάξει και ναό στην Αργεντινή;Απλά κανένας.Απλά υπήρχαν άνθρωποι με ισχυρό κοινωνικό αίσθημα,που με τον καιρό και με τις πράξεις τους απέκτησαν ... έρεισμα και πιστούς.Επίσης υπήρχαν παπατζήδες.Στα χρόνια του Χριστού,εμφανίστηκαν λέει μερικές..εκατοντάδες ακόμα,όχι authentic όμως.Και επίσης δημιούργησαν θεούς απο τη φαντασία τους η΄απο στοιχεία της φύσης.Δεύτερον,οι αναρίθμητες ομοιότητες των θρησκειών.Κάργα αντιγραφή,κάργα μιμητισμός,φούλ του παραμυθιού στη διαδικασία..χτισίματος της εκάστοτε θρησκειας. Στο χριστιανισμό θυμάμαι έγραφε το βιβλίο της ιστορίας του γυμνασίου οτι χρειάστηκαν δύο η΄ τρεις οικουενικές σύνοδοι για να αποφασίσουν και να θεσμοθετήσουν το..καταστατικό λειτουργίας της πίστεως.Τρίτον,έλα,πείτε μου τώρα οτι πιστεύετε πως την Γη,τον Ηλιο,τους πλανήτες,το Ηλιακο μας Σύστημα,το Γαλαξία μας και τους υπόλοιπους αναρίθμητους Γαλαξίες τους έφτιαξε κάποιος Θεός να σαλτάρω.Και σε 7 μέρες κιόλας.Εκτός αν υπάρχει κάποια φυλή θεών που έκανε ένα case study,ξεκίνησε πιλωτική λειτουργία του προγράμματος κατασκευής Γαλαξίων και Ηλιακών Συστημάτων και παρατηρώντας την αποδοσή τους συνέχισε να παραγει εφαρμόζοντας διαφορετικές στρατηγικές κάθε φορά(αριθμός πλανητών,αποστάσεις,διαστάσεις,δορυφόροι,δυνατότητων ζωής,χημική σύνθεση) αλλα με προσήλωση στο όραμα της φυλής και (γιατί όχι) συνεχίζει.Αυτό,μπορώ να το πιστέψω ευκολότερα.
   Επίσης,μην ξεχνάμε τις διώξεις που βίωσαν οι κάθε λογής επιστήμονες και φιλόσοφοι όταν άρχισαν σιγά σιγά να συνθέτουν το πάζλ του..τί υπάρχει γύρω μας.Αν δεν φοβόντουσαν την αλήθεια,δεν θα σκότωναν.Όσο περνούσαν τα χρόνια και η ανθρώπινη γνώση προχώραγε,τέλειωσε και το μονοπώλιο των θρησκειών.Δεν γινόταν να υβρίζουν να κυνηγούν και να σκοτώνουν συνεχώς.Η αλήθεια διαδιδόταν,οι φωνές ξεφύτρωναν συνέχεια,η επιστημονική σκέψη ήταν μια αλυσίδα που συνεχώς προχωρούσε.
    Η προηγούμενη γενιά ήταν η τελευταία που πίστευε μαζικά.Βλέπω τη διαφορά μεταξύ της γιαγιάς μου,των γονιών μου και εμένα.Για την δικιά μου γενιά και την ελάχιστη πίστη της,συνέβαλε και ένας καίριος παράγοντας.Είμαστε η πιο καλοζωισμένη γενιά.Τα ‘χαμε όλα.Καμία σχέση με τα παιδικά χρόνια των γονιών μας.Και όταν η ζωή μας χαρακτηρίζεται απο ευμάρεια,δεν έχουμε ανάγκη απο..σούπερ ήρωες.
    Σε 2-3 γενιές πλέον δεν θα ασχολείται κανείς με τις θρησκείες.Λογικά.Γιατί τίποτα δεν ειναι απίθανο.Μην ξεχνάμε οτι καταγόμαστε απο τον πίθηκο και ο άνθρωπος,στην αρνητική του πλευρά,είναι ένα κακό όν,με πολύ μίσος και αρκετά αιμοσταγές.Οι δύο βασικές δραστηριότητες του στο πέρασμα των αιώνων ήταν και είναι να αναπαράγεται και..να σκοτώνει.Ακόμα και είς το όνομα θεών....(εικονομαχία,σταυροφορίες,τζιχάντ,Αφγανιστάν-Μπους).
   Πάμε σε κάτι σημαντικότερο.Γιατί οι άνθρωποι πιστεύαν και πιστεύουν;Γιατί πίστεψαν σε θεούς;Γενικά γιατί πίστευαν στην ύπαρξη μιας ανώτερης ύπαρξης;Όπως και οι Αρχαίοι Ελλήνες που είχαν ήδη προχωρήσει αρκετά σε θέμα γνώσεων,είχαν την αφιέρωση στον άγνωστο θεό.
    Την   απάντηση,την βρήκα απο..τη μουσική.Απο το ραδιόφωνο πριν μερικά χρόνια.Και ήταν η πιο πειστική απάντηση που είχα και έχω ακόμα.

                                               Λαυρέντης Μαχαιρίτσας-Άφησε με εδώ

Υπάρχει ένας στίχος που συμπυκνώνει,κατα την αποψή μου,όλη την άληθεια
"Οι απελπισμένοι ανακαλύψαν την ελπίδα"

   Και είναι απολύτως λογικό.Εξαιρώντας τους Αρχαίους Έλληνες που εκεί δεν υπήρχε θέμα απελπίσιας αλλά θέμα σκέψης και γνώσης,κάτι δεν τους κόλλαγε,δεν μπορούσαν να εξηγήσουν.
   Για την πλειοψήφια που έζησε και ζεί σε αυτο τον πλαντήτη,ιδιάιτερα τους προηγούμενους αιώνες και χιλιετίες που..δεν υπήρχε ουσιαστικά μορφωτικό επίπεδο, σε αυτό το στίχο βρίσκω  την εξήγηση(πχ,Χριστός και σε ποιά περίοδο "κατέβηκε" στη Γή).Αποζητούσαν μια βοήθεια,μια λύτρωση και καλύτερη λύση απο ένα Θεό που θα τα λύσει όλα ΑΝ πιστέψετε σε αυτόν...προφανώς και δεν μπορούσε να υπάρξει.
   Όλα τα θρησκευτικά παραμύθια που άντεξαν χιλιετίες,θα κατεδαφιστούν ολοκληρωτικά σε 3..4 αιώνες υπο φυσιολογικές συνθήκες(γιατί αν φτάσουμε στον 4ο παγκόσμιο με τα ρόπαλα που έχει προβλέψει ο Αινστάιν..δεν το νομίζω).Τέτοια είναι η δύναμη της γνώσης.Σήμερα,ξέρουμε πως κι εγώ,κι εσύ και όλοι μας είμαστε ένας μικρός θεός.Ικανοί να κάνουμε πράγματα αναπάντεχα.Καλά και άσχημα....Ικανοί να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας και τους συνανθρώπους μας.Ικανοί να γίνουμε πρότυπα για άλλους με τις πράξεις μας.Να πετύχουμε.Όλοι έχουμε κάνει θεικές πράξεις,μην το ψάχνετε.Ακόμα και ο Κάρολ προχθές,η΄ο Τζέρεμι Λιν,οι αθλητές των Παραολυμπιακών ή εσύ κυρία μου που χθές στην Σταδίου, το μεσημέρι έδινες μια τυρόπιτα στον άστεγο...


Καλό βράδυ,


Υ.Γ και καλή Σαρακοστήηηηηηη.....................

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Οι αναμνήσεις της γιαγιάς απο τα παρασκήνια μιας βάπτισης

  Πάμε 60 χρόνια πίσω.60;Όχι.65.Μέσα δεκαετίας 40.Επαρχία.Λακωνία.Η γιαγιά,σε ηλικία 16 ετών τότε,θα βάφτιζε ένα κοριτσάκι.Η τελετουργία θα γινόταν σε μια εκκλησία ενός κοντινού χωριού.Η..νονά,ξεκινά μαζί με τους γονείς της,τα αδέρφια της και μερικούς ακόμα συγγενείς.Πέρναγαν μέσα απο χωράφια,μονοπάτια,ρεματιές.Οι μπροστινοί κράταγαν και φτιάρια για να ανοίγουν το δρόμο.Η νονά κράταγε τα δώρα του μωρού,η μητέρα της ήταν πάνω στο γαιδουράκι.Ο πατέρας της γιαγιάς,είχε ήδη..χτυπήσει μερικά ποτηράκια και είχε φτιαχτεί.Έτσι λοιπόν,ζήτησε και μια..παραγγελιά.Έναν αμανέ!Απο την γυναίκα του που είχε άλλωστε και μεγάλη φήμη για την κρυστάλλινη φωνή της.Και τότε η γυναίκα του(προγιαγιά μου) είπε το εξής στιχάκι...

                                                        Πίκρες και βάσανα,
                                                        έχω περάσει εγώ με σένα,
                                                        άντε και στο διάβολο εσύ,
                                                        και έχει ο θεός για μένα.

    Γέλια σκορπάνε παντού,ο..φτιαγμένος πατέρας της γιαγιάς απειλεί να ρίξει τη γυναίκα του απο το γαιδούρι,κοινώς...χαβαλές!Τον αμανέ πάντως τον..έριξε μετα και η φωνή της ακούστηκε απ άκρη σε άκρη είπαν...


   Την ιστορία αυτή,μου την διηγήθηκε η γιαγιά..προχθές.Μνήμη ελέφαντα.Ακούγωντάς την,(ανάμεσα σε..χιλιάδες,το πιο απαιτητικό τέστ υπομονής οι συζητήσεις με τη γιαγιά),έφτιαξα εύκολα την εικόνα,πολύ εύκολα.Η ζωντανή ιστορία του 20 αιώνα,δεν είναι κανείς άλλος,παρά.. οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας.Και λόγω της..ανάγκης τους να μιλούν με δυό ανθρώπους τώρα πια που μένουν μόνοι τους στα χωριά,μακρία απο παιδιά και εγγόνια και με τους..συνομήλικους να αποδημούν,διηγούνται τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια.Γιατί τα έζησαν και πολύ έντονα.Τα βίωσαν.Τώρα που ήρθαν οι γιορτές λοιπόν,αφιερώστε 2-3 μέρες με αυτούς τους ανθρώπους.Πηγαίντε να τους δείτε,φέρτε τους μαζί σας στην πόλη για τις γιόρτες,πιείτε έναν ελληνικό μαζί.

Καλές γιορτές,




Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Στις βραδινές περιπλανήσεις

 

    Ίσως το πιο όμορφο πράγμα σε αυτή την πόλη,είναι οι άδειοι της δρόμοι τα βράδια.Μετά απο ένα αγωνιώδες τριήμερο,λόγω άλλης μιας ξεροκεφαλιάς μου να..θέλω να δείξω πως δεν ξέχασα ανθρώπους που πέρασα όμορφα μαζί τους και της επιθυμίας μου να τους κάνω να νιώσουν όμορφα απο τις απρόσμενες πράξεις μου παρά το πέρασμα του χρόνου...φτάσαμε 2:30 ξημερωματα Δευτέρας και μόλις γύρισα απο το..ησυχαστήριό μου.Μουσική,ήρεμοι βραδινοί δρόμοι,θάλασσα,τα φώτα της πόλης.Έφτασα μέχρι τη Βουλιαγμένη,παρέα με τα μεγάλα,ψηλά κίτρινα φώτα που.."φώτιζαν" την υγρασία που έβλεπες παντού γύρω σου και έδιναν μια ιδέα ομίχλης.Οι δρόμοι υγρόι,τα σταθμευμένα αυτοκίνητα βρεγμένα και θαμπά.Τα φανάρια πράσινα,μετέτρεπαν το δρόμο σε μια απέραντη ευθεία και σε άφηναν ήσυχο να αφιερωθείς στις σκέψεις σου η΄και στο..τίποτα.Αν κάτι καθοδηγεί τη σκέψη κάτι τέτοιες ώρες,είναι μόνο η μουσική.Οι στίχοι,οι φωνές,οι μελωδίες.Οι εικόνες,οι αναμνήσεις,τα συναισθήματα.Πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων,τα περισσότερα αυτοκίνητα κινούνταν στον ίδιο ράθυμο ρυθμό.Για να παρατηρεί το μάτι τον περίγυρο,για να διατηρούνται σε ήπια επίπεδα οι στροφές της..ετοιμότητας,της αδρεναλίνης,για να προλάβεις να ακούσεις ένα ακόμα κομμάτι μέχρι το σπίτι.Όσο πιο μακριά προχωράω,τόσο μεγαλύτεροι δρόμοι,τόσο πιο ήσυχοι,τόσο περισσότερο πράσινο.Τόσο μεγαλύτερα σπίτια,τόσο περισσότεροι συναγερμοί,τόσο περισσότερες..κάμερες.Παραλίες,ξαπλώστρες και ομπρέλες σε..χειμερία νάρκη.Τα πολύχρωμα φώτα των παραλιακών μαγαζιών,το..ενοχλητικό και αγχωτικό τέτοιες ώρες φώς του περιπολικού που "ξυπνά" τα πάντα απο άκρη σε άκρη.Τα λαμπιόνια πια σε δέντρα,μπαλκόνια,βίλες,θάμνους,νυχτερινά κέντρα(λας βέγκας το posidonio).Άνθρωποι στους δρόμους μονάχοι,στο δρόμο πιθανότατα της επιστροφής,η΄και της..περιπλάνησης.Το κεφάλι συνήθως σκυμμένο,το βλέμμα χαμένο,τα χέρια στις τσέπες,το μπουφάν κουμπωμένο ως απάνω.Πόρνες στους δρόμους,ικανές να προκαλέσουν ατύχημα.Ξαφνικά κάποιοι βραδυπορούν,αφαιρούνται,βγαίνουν απο τις λωρίδες τους,εξαιτίας των.."Σειρήνων".Ταξί με τους οδηγούς μαζεμένους να συζητούν στις πιάτσες.Πλέον βγαίνουν για την παρέα παρά για δουλεία.Δυο μερακλήδες ποδηλάτες,τα βράχια της Πειραικής φωτισμένα απο τους πολλούς προβολείς και το μελαγχολικό έρημο λιμανάκι.Ένας άνδρας γύρω στα 30..περπατά μόνος δίπλα στη θάλασσα,με ένα τσιγάρο και το κεφάλι ψηλά,να αγναντεύει,να χάνεται,στο απέραντο σκοτάδι της θάλασσας με μόνο προβολέα το φεγγάρι και.."φωτάκια νυκτός" τα πλοία.

Ώρα για ύπνο.

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Κάποτε,στις αρχές του 21ου αιώνα, είχε ξεσπάσει μια μεγάλη οικονομική κρίση σε όλη την Ευρώπη...

    Λύγισε πριν πεί τη λέξη.."θυσία" η Υπουργός κοινωνικών υποθέσεων κατά την ανακοίνωση των μέτρων.Σημειολογικά και μόνο,την φράση ανέλαβε να ολοκληρώσει..ο πρωθυπουργός-μεγάλο τραπεζίτης με ένα τυπικό χαμόγελο.

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Μια ματιά είπα να ρίξω..

...στο ντουλάπι που έχω κρατήσει μερικές παλιές οικονομικές εφημερίδες,τότε που είχα πάρει την απόφαση ότι θα ανοίξω και το 5ο πεδίο, παίρνοντας το μάθημα "Αρχές οικονομικής θεωρίας" και..κάπως ενθουσιασμένος απο αυτό τον νέο κόσμο που σιγά σιγά θα ανοιγόταν, ήθελα να αρχίσω να μπαίνω στο "κλίμα".Και να τι βρήκα,σήμερα 1 Δεκεμβρίου του 2011 πια...
 

    " Η ιδέα οτι θα υπάρξει ενα σβήσιμο και μια εκ νέου "καθαρή" εκκίνηση στις δανειοδοτήσεις δεν έχει καμμία βάση,σχολιάζει ο Τζόρτζ Μάγκνους,οικονομολόγος στην UBS.Η χρηματοοικονομική καταστροφή μπορεί να αποφεύχθηκε αλλά στην παγκόσμια οικονομία ακόμη "μαγειρεύεται" κάτι πολύ άσχημο για το μέλλον."


Τί;Που;Ποιός;Χμ...
Εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",εβδομαδιαίο ένθετο Κυριακής "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ".Τελευταία παράγραφος άρθρου στο πρωτοσέλιδο.Αναδημοσίευση απο "THE ECONOMIST".Όταν οι Η.Π.Α και τα περισσότερα ευρωπαικά κράτη, ενέκριναν πακέτα δισεκατομμύριων για να σώσουν τις τράπεζες μετά το σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων στην Αμερική και την κατάρρευση της Lehmann brothers.
Πότε;..
Κυριακή,19 Οκτωβρίου 200..8


"Το έλλειμμα διακυβέρνησης,η πρόωρη εμφάνιση φαινομένων κοινωνικής κρίσης πριν απο την πραγματική επέλαση της οικονομικής κρίσης παράγουν μια διάχυτη απαισιοδοξία και μοιρολατρική αναμονή του χειρότερου."


"Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, κ.Γιώργος Προβόπουλος,έχοντας πλήρη επίγνωση των προβλημάτων, διακατέχεται απο βαθύτατη ανησυχία.Οι πολιτικές ηγεσίες είναι ενήμερες των προβλημάτων,αλλά περί άλλα τυρβάζουν.Πρακτικά,είτε απο το ΔΝΤ πάρουμε δάνειο είτε απο την Ευρώπη,οι όροι είναι εξίσου αυστηροί-μόνον που το ΔΝΤ έχει επιπλέον αρνητικό πολιτικό φορτίο.Απορία:Ποιά κυβέρνηση θα μπορέσει να σηκώσει το βάρος της επιβολής αυτών των όρων;"


Εφημερίδα "Η Καθημερινή", οικονομικό ένθετο Κυριακής.Σελίδα 5, "ΘΕΜΑ-Τρείς άμεσοι κίνδυνοι και στο βάθος ΔΝΤ".
Κυριακή ,14 Δεκεμβρίου 200..8

Περιττό να υπενθυμίσω πότε πήραμε μυρωδιά του πρώτου βαριά και σε κωματώδη κατάσταση τραυματία,της Ελλάδας δηλαδή και που έχουμε φτάσει σήμερα στην Ευρώπη και στο κόσμο κατ΄ επέκταση.

           "στην παγκόσμια οικονομία ακόμη "μαγειρεύεται" κάτι πολύ άσχημο για το μέλλον."








Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Σημειώσεις περί έρωτος και φιλίας

  Ο φίλος χαίρεται με την..ευτυχία του φίλου του.Χαίρεται να τον βλέπει να του λέει πως.."είμαι ευτυχισμενος-η".Δεν γκρινίαζει σαν..τελευταία γκόμενα,όταν αφιερώνει περισσότερο χρόνο και προσπαθεί να τα έχει σε μια ισορροπία,φίλους και σχέση,αφότου προσθέσει στο πάζλ της ζωής του το πιο δύσκολο κομμάτι,τον έρωτα.

Καλό βράδυ,

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Τί σιχαμερή πόλη αυτή η Αθήνα

    Φεύγω απο τη "Μποέμισσα",ένα παρακμιακό οπως αποδείχτηκε μαγαζί πίσω απο το Πολυτεχνείο.Περπατώντας στα στενά,όλα γύρω ήταν τόσο αποκρουστικά.Άχρωμα.Γκρί όλα.Άπειρο τσιμέντο.Μια ίσχυρη αίσθηση παρακμής και φτώχειας.Λίγο πράσινο,κάποια χρώματα αυτοκινήτων,ένα άσπρο κτίριο..αλλά και αυτά τα χρώματα δεν τα βλέπεις στην πραγματικότητα.Όλα γίνονται γκρί και μαύρα στην εικόνα που δημιουργεί ο εγκέφαλος.Σε μια απόσταση 50μέτρων μέχρι το αυτοκίνητο..δύο άστεγοι,τυλιγμένοι και κουκουλωμένοι με κάθετι,πάλευουν να βγάλουν άλλη μια νύχτα,άλλη μια κρύα νύχτα πρίν τις πολλές που θα ακολουθήσουν.
   Φύγαμε,βγήκαμε στην Πειραιώς.Έξω απο το κέντρο που κάνει το σόου του ο Ρουβάς,στο μεγάλο παρκινγκ του μαγαζιού,είχαν τοποθετηθεί τα αυτοκίνητα των πελατών.Στην πρώτη σειρά,αυτή που βλέπουν όλοι όσοι περνούν απο το σημείο,παρατεταγμένα όλα τα τζίπ μαζί.Προφανώς εσκεμμένα,για κάποιο..ηλίθιο λόγο περι μόστρας.Δεκαπέντε με είκοσι τζίπ!
Άντε και στο διάολο ηλίθιε Έλληνα με την εμετική νοοτροπία σου.

Τελοσπάντων,καλό ξημέρωμα.

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

Last week review

   Ειδήσεις,εικόνες,βίντεο,που μαγνήτισαν το ενδιαφέρον μου την εβδομάδα που μας πέρασε.Για πάμε.

1.
      H φωτογραφία αποτελεί κατόρθωμα του Έλληνα φωτορεπόρτερ Άρη Μεσσήνη, που εργάζεται στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων(Ναί,μέχρι και αυτοί δουλεύουν έξω,εδώ τους δέρνουμε).Είναι απο τη Λιβύη και τον εμφύλιο πόλεμο της.Όπλα,πολυβόλα,αυτόματα,χαλάσματα τριγύρω και μια...κιθάρα.Για να εμψυχώνει τους πολεμιστές.Σαν να φυτρώνει ένα λουλούδι μέσα στην έρημο.

2.
    Άλλη μια περιβαλλοντική καταστροφή που είναι δύσκολο εως απίθανο να αποφευχθεί λόγω της δραστηριότητας του ανθρώπου,αυτή τη φορά στην Νέα Ζηλανδία.Δεκάδες κοντέινερ έχουν πέσει στη θάλασσα,το πλοίο κινδυνεύει να κοπεί στη μέση λόγω ενος πολύ μεγάλου ρήγματος.Το πλοίο είναι ελληνικών συμφερόντων.Σε όλα τα..μεγάλα ειδησεογραφικά site, δεν λέμε κιχ για την προέλευση του πλοίου.Μη θιχτεί η..περηφάνια του Έλληνα για τον τομέα που κυριαρχεί στον πλανήτη.Και ενω η εταιρία στην ιστοσελίδα της έχει βγάλει ανακοινώσεις.Γελοιότητες ελληνικών ΜΜΕ,ως συνήθως..
    Εγώ πάντως,θα ένιωθα πιο περήφανος αν οι πανίσχυροι Έλληνες εφοπλιστές συνέβαλαν αποφασιστικά στην οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας.Αλλά τα περισσότερα πλοία τους δεν είναι υπο ελληνική σημαία.Α!Έχω και μια ιδέα.Άν το ειδικό τέλος ακινήτων,το οποίο μοιάζει αμφιβόλου αποτελεσματικότητας για το ελληνικό κράτος υπο τις παρούσες συνθήκες,το μεταθέταμε στους εφοπλιστές για κάθε πλοίο που διαθέτουν;

Υ.Γ Τώρα που το θυμήθηκα..το "Πρεστίζ",το πλοίο που προκάλεσε την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην Ευρώπη(τουλάχιστον) πίσω στο 2002,ήταν και αυτό ελληνικό.

3.



    To βίντεο έρχεται απο την Αυστρία,απο ένα εργαστήριο όπου γίνονταν ιατρικά πειράματα σε χιμπατζήδες για 30 χρόνια.Στο βίντεο βλέπουμε αυτά τα, τόσο κοντά στον άνθρωπο, ζώα να βγαίνουν απο τα κελιά τους για πρώτη φορά.Κάποια απο αυτά είχαν γεννηθεί στα εργαστήρια,δηλαδή αυτή είναι η πρώτη τους επαφή με το φυσικό περιβάλλον.Η σκηνή,η αγκαλιά στα πρώτα δευτερόλεπτα είναι συγκλονιστική.

4.

    Τέτοιες μέρες,43 χρόνια πρίν,Ολυμπιακοί Αγώνες στο Μεξικό.Χρυσό και ασημένιο μετάλλιο στα 200μετρα σε 2 αφροαμερικάνους.Προς τιμήν των ανθρώπων που πάλεψαν,αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για να μπορούν αυτοί να θεωρούνται ισότιμα μέλη της κοινωνίας,με δικαιώματα και να..γίνονται και ολυμπιονίκες εν προκειμένω εκπροσωπόντας τις ΗΠΑ,οι 2 αυτοί αθλητές,(Τόμι Σμίθ,Τζών Κάρλος)φόρεσαν μαύρα γάντια και ύψωσαν τις γροθιές τους.Απομακρύνθηκαν απο το ολυμπιακό χωριό,αποβλήθηκαν απο την αμερικανική ομοσπονδία.Καθόλου περίεργο.΄Οτι μας χαλάει τη..μόστρα το μισούμε σε αυτό τον κόσμο και αυτή η κίνηση,είχε απήχηση σε εκατομμύρια ανθρώπων.Αλλά,κανείς δεν μπορεί να σβήσει απο το χάρτη όσους..μιλάνε,πράττουν,αγωνίζονται,ξεχωρίζουν απο την σιωπηλή μάζα.

5.



     Άπλα δείτε το βίντεο.Ένας Ινδός ταλαντούχος μάγειρας που εργαζόταν στα ακριβά εστιατόρια και ξενοδοχεία της χώρας,ήταν έτοιμος να φύγει για Γαλλία λόγω των προτάσεων που είχε αλλά..προτίμησε κάτι άλλο.Τα γκρέμισε όλα και άρχισε νέα "καριέρα".Να μαγειρεύει καθημερινά για τους φτωχούς,άστεγους,άπορους κατοίκους της πόλης.Και όχι μόνο να μαγειρεύει. 
                       "for them,to feel psychologically that,they are also human beings."

6.Πάμε σε κάτι άλλο.Δεν τρώνε τα παιδιά σας το φαί τους;Κλαίνε,γκρινιάζουν σας σπάνε τα νεύρα;........
MEN24,αφιέρωμα-δίλημμα προς τους συντάκτες "Βενιζέλος vs Πάγκαλος"


7.Και για το τέλος, "πως τα φέρνει η ζωη"..!

     Τον αναγνωρίζετε τον μικρό με την μπλέ φανέλα της Έβερτον;Αυτόν τον μπόμπιρα με ένα χαμόγελο ως τα (πεταχτά) αυτιά,μάτια σπινθηροβόλα που απεικονίζουν τον ενθουσιασμό του,πετάει απο τη χαρά του που είναι παρών στη στιγμή.Γουέιν Ρούνευ.Έκει είναι 11χρονών.Σήμερα,14χρόνια μετά, ένας απο τους 2-3 κορυφαίους παίκτες στον κόσμο...